Risotto ze skorzonerą

Risotto ze skorzonerą

Facebook
Facebook
Twitter
Visit Us
INSTAGRAM
Pinterest
Pinterest
Follow by Email
Poziom trudności    

      Risotto ze skorzonerą to wyjątkowe danie, bo skorzonera to wyjątkowe warzywo. Skorzonera ma wiele imion – wężymord, czarny korzeń, zimowy szparag. W dawnych czasach sok mleczny, wydzielany przez czarny korzeń był stosowany na jad żmii (od tego nazwa wężymord). Skorzonera w smaku przypomina popularne szparagi, ale jest bardziej ostra. Przy obieraniu, skórka i wydzielające się mleczko brudzi i zlepia palce, dlatego korzenie należy oczyszczać w rękawiczkach. Częścią jadalną skorzonery jest długi (do 30 cm) korzeń spichrzowy – bulwa korzeniowa pełniąca funkcję organu magazynującego substancje pokarmowe. Korzeń z wierzchu jest ciemnobrązowy, prawie czarny, a w środku ma biały miąższ. Po obraniu szybko ciemnieje, dlatego od razu należy ją zanurzyć do zakwaszonej cytryną wody. W korzeniu skorzonery znajduje się dużo mikro i makroelementów (fosfor, żelazo, magnez, wapń, potas, sód), witaminy (B1, B2, C), kwas nikotynowy i białko. Zawiera również inulinę, dobroczynny cukier, który mogą spożywać nawet diabetycy. Inulinę zawierają także inne jadalne rośliny z rodziny astrowatych, t.j karczoch, cykoria i topinambur. Korzenie wężymordu po krótkim gotowaniu nadają się do podania podobnie jak szparagi, kalafior. Można też podawać na surowo, surówkach i sałatkach. W zupach i zapiekankach czarny korzeń także smakuje wybornie. Skorzonerę kupiłam na małym, warszawskim bazarku – czad ?.

Porcja dla 4 osób

Składniki:

  • 500 g skorzonery
  • ½ cytryny
  • 2 łyżki oliwy z oliwek
  • 1 cebula
  • 2 ząbki czosnku
  • 150 g wędzonego boczku
  • 300 g ryżu do risotto (Arborio, Carnaroli)
  • 200 ml białego wytrawnego wina
  • 1 litr gorącego bulionu warzywnego lub drobiowego
  • 1/2 łyżeczki świeżo zmielonego pieprzu
  • 60 g startego parmezanu + troszkę do przybrania
  • 1 pełna łyżka zwykłego lub klarowanego masła

Sposób przygotowania:

Przygotować naczynie z zimną wodą wymieszaną z sokiem z połowy cytryny. Korzenie skorzonery umyć szczoteczką z nadmiaru ziemi.

 

Wszystkie obrać (obieraczką do warzyw, najlepiej w rękawiczkach), przełożyć do wody z cytryną.

 

W garnku zagotować wodę. Jeden mały korzeń skorzonery odłożyć. Resztę pokroić na ok. 1 cm ukośne kawałki, wrzucić na wrzątek i gotować przez 15 minut.

 

Cebulę i czosnek obrać, drobno pokroić.

 

Boczek pokroić w średnie wielkości kostkę.

 

W garnku rozgrzać oliwę z oliwek, wrzucić cebulę, czosnek i boczek, chwilę przesmażyć.

 

Dodać ryż i smażyć przez 3 minuty.

 

Dodać białe wino.

 

Gdy wino zostanie wchłonięte zacząć dodawać bulion, małymi porcjami, za każdym razem czekając aż bulion zostanie wciągnięty przez ryż (cały czas mieszać). Ugotowane kawałki skorzonery odcedzić i odstawić.

 

Gdy wlejemy ostatnią porcję bulionu, wsypać pieprz, masło i starty na małych oczkach parmezan.

 

Wszystko wymieszać, dodać ugotowaną skorzonerę.

 

Odłożony korzeń ściąć na paski obieraczką do warzyw i delikatnie podsmażyć na odrobinie masła, można też ciutkę posolić.

 

Risotto ze skorzonerą przełożyć na talerze, na czubek każdego dania nałożyć odrobinę tartego parmezanu i podsmażone paski skorzonery.

 

Smacznego!

 

2 komentarze do “Risotto ze skorzonerą

  1. Mam ważne pytanie i z góry bardzo dziękuję za odpowiedź. Mianowicie dostałam skorzonerę w słoiku, w zalewie z wody z kwaskiem cytrynowym. Jak długo należy ją gotować? Jakieś pojęcie o tym? Bo czytam, że to warzywo się długo gotuje, ale nie mam pojęcia, czy dotyczy to również skorzonery w zalewie. Na słoiku nic na ten temat nie ma.

    1. Warzywa konserwowane, takie w wodzie (z różnymi dodatkami) muszą zostać poddane obróbce termicznej, inaczej szybko by się popsuły. Surową skorzonerę gotuje się około 30 minut, konserwową zapewne wystarczy tylko podgrzać – powinna być gotowa do spożycia, ewentualnie gotować kilka minut.
      Pozdrawiam 🙂

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *